Páginas

Mostrando entradas con la etiqueta pataco. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta pataco. Mostrar todas las entradas

4 feb 2014

Os grandes traspasos da historia de C.D.Ourense



Manolo Tomé


A pasada semana concretouse a fichaxe do ouresanista Pinillos polo Córdoba. Últimamente parece que os xogadores de Club Deportivo Ourense son pezas codiciadas por clubes de superior categoría. Porque se agora o que se foi deixando cartos nas arcas do Ourense foi Pinillos a tempada pasada ocurriu outro tanto co dianteiro Jona, fichado polo Granada e que esta tempada xoga cedido no Real Xaén.
A pesares destes dous últimos exemplos non é demasiado habitual que Club Deportivo Ourense traspase xogadores, aínda que ao longo dos máis de 60 anos de historia dos vermellos si que houbo traspasos sonados. Aquí deixou cinco casos que considero realmente salientables.

1.- Manolo Tomé ao Fútbol Club Barcelona. Ao comezo da tempada 1973-74 o equipo catalán pon os seus ollos no centrocampista nado en Moaña. Tomé fora unha das pezas máis destacadas na gran campaña 1972-73 na que os vermellos acadaron o ascenso a 2ª división e protagonizaron unha grande campaña copeira, coa histórica eliminatoria ante a Real Sociedade de San Sebastián. Finalmente o prezo marcado é de 9 millóns de pesetas, 6 en metálico e os outros 3 garantidos cun partido no Couto fronte ao primeiro equipo do Barcelona co recén chegado Cruyff ao fronte. Ademáis os culés ceden a dous xogadores a escoller entre Olmo, Teixidó e Pousada. Os vermellos elixen a Teixidó e Pousada, desbotando a Olmo que chegaría a ser internacional. Tomé xogaría catro tempadas no Nou Camp, pasando despois ao Salamanca onde xogou outras 5 tempadas en 1ª división.

10 may 2012

Temporada 1967-68: 30 partidos, 30 victorias (y III)

Club Deportivo Ourense, 30 partidos, 30 victorias

Y llegó el gran día. El 28 de abril la ciudad de Santiago de Compostela se convirtió en el epicentro del fútbol nacional. Nadie quería perderse un momento que pasaría a la historia del fútbol.

Club Deportivo Ourense llegó a Santiago el día antes del partido, alojándose en el Hotel Compostela. El día del partido cientos de ourensanos se acercaron a la Ciudad del Apóstol en 15 autobuses y multitud de coches particulares. Incluso se aplazó el partido que debían jugar en O Couto Atlético Ourense y Ordes. Ya no se jugaban nada en esta jornada final del campeonato y la Federación dio su visto bueno al aplazamiento para que todo el que quisiera pudiera acercarse a la capital de Galicia.

2 may 2012

Temporada 1967-68: 30 partidos, 30 victorias (II)



El show ourensanista comenzó el 10 de septiembre en Monforte de Lemos. En un partido que en aquella época era de gran rivalidad, debido a la cercanía de Monforte con la capital ourensana y a que el Lemos era un clásico de la Tercera División. Los rojillos vencieron con facilidad por 0-2. Cortés anotó los dos goles en la primera mitad y Club Deportivo Ourense se mostró como un equipo muy sólido. Fuerte en defensa y resolutivo en ataque. Unas características que mostró a lo largo de toda la temporada y que posibilitaron el fabuloso récord de los 30 partidos – 30 victorias.

La alineación de ese encuentro inaugural fue prácticamente la que se convertiría en habitual a lo largo del campeonato: Roca en la portería; Varela, Lozano y Paredes en defensa; Ángel y Astigárraga como volantes y en la delantera los cinco magníficos: Cortés, Seara, Carballeda, Pataco y Túnez.

26 abr 2012

Temporada 1967-68: 30 partidos, 30 victorias (I)


La gesta protagonizada por Club Deportivo Ourense en la temporada 1967-68 está escrita con letras de oro, no sólo en la historia del club, sino también en la historia del fútbol. Nadie ha conseguido igualar la proeza de ganar todos los partidos de liga en categoría nacional. Nuestro Ourense sí lo hizo. Venció en los 30 partidos disputados en el grupo I de la 3ª división del fútbol español. Una locura.

Pongámonos en situación. En aquella España de los años 60 se comenzaba a ver la luz al final del túnel. El país iniciaba un incipiente despegue económico y un ligero aperturismo que hacía ver el futuro con optimismo. En aquellos tiempos el fútbol era uno de los pocos pasatiempos de los que se podía disfrutar. No había mejor manera de pasar la tarde del domingo que acudir al estadio a animar a tú equipo. Lo que también ocurría en O Couto (por aquel entonces Estadio José Antonio) cada quince días.